© Lorena STROKA Na ishin dy vëllezër, të gjatë si viganë. Njëri kuqosh, tjetri zeshkan. Mendueshëm i ati, i vështronte përmatanë: "Ky bela kuqoshi, hiç s’më ngjan?!" Të shoqen thërriti, oxhakut, aty pranë. Gjoja për t’i rrëfyer plagën që në zemër mban. "Dikur e shtrenjta ime, sytë gjetkë më vanë, dhelkat e një djallusheje mend në kokë s'më lanë." "Të kam falur", i thotë e shoqja, çlirët, zëngadalë. "Joshja ...