You Are Here: Home » 2013 » January » 19

Dua të më falësh diçka…

Përktheu: Lorena Stroka, MA in Specialised Translation Dua të më falësh diçka.- Ç'të duash.- Ç'të dua? Betohesh?- Betohem.- Është e vështirë?- S'prish punë.- Është e shtrenjtë?- S'ka problem.- Është e rrallë?- Aq më mirë.- Është e rrezikshme?- Nuk kam frikë.- Mund të digjesh nëse e kap?- Do të bëhem ujë që të shuaj zjarrin.- Mund të rrëshqasë nga duart e të iki?- Do ta kap përsëri. - Mund të shkojë shumë la ...

Read more

DASHNORI ANONIM

Përktheu: Lorena Stroka, MA in Specialised Translation Shkruante letra dashurie dhe i hidhte në rrugë. Pa nënshkrim, pa datë, pa emër marrësi. Përmes të cilave të ftonte të shkoje e ta gjeje, zemra e tij rrihte për ty, për ty hapte sytë në mëngjes, për ty i mbyllte sërish në darkë, për ty i shkruante dhe i flakte në errësirë... E kishte zakon t’i fillonte dhe mbyllte me vargje të tilla: “Merr letër pa shpir ...

Read more

SHI DIELLI…

Përktheu: Lorena Stroka, MA in Specialised Translation Çdo herë që mbyll sytë e mi, mijëra pika të arta më bien në fytyrë... Shi dielli... Disa çaste të jetës sonë janë kaq të plota, kaq të mbushura me emocione, sa mendon se kënaqësia që ndjen është kaq e vogël sa nuk i jeton mjaftueshëm. Dhe këtë përshtypje ke sa gjatë tyre, po aq edhe më vonë, pasi kanë kaluar. Zakonishte, çaste të tilla janë ato që fsheh ...

Read more

NJËHERË E NJË KOHË…

Përktheu: Lorena Stroka, MA in Specialised Translation Pra, një herë e një kohë... në një rrugë plot gurë, atëherë kur ende kishte rrugë të tilla, jetonte një gur... Nënë, babë nuk njohu kurrë, dhe as nuk e dinte se kur lindi... Gurët siç e dini, jetojnë kaq shumë vite, sa harrojnë moshën e tyre. Madje, ca prej tyre janë shumë të lashtë, aq sa epoka e gurit, në qoftë se keni dëgjuar ndonjëherë për të... Mir ...

Read more

THONË SE KURRË NUK ËSHTË VONË…

Përktheu: Lorena Stroka, MA in Specialised Translation Ai quhej Dhimitri dhe ajo Gjeorgjia. As ai dhe as ajo nuk ishin të rinj. Ai ishte shtatëdhjetë e pesë vjeç, ndërsa ajo shtatëdhjetë e një. Porsa i kishte mbushur javën e shkuar. Dhe ai ishte i vetmi që kishte shkuar në shtëpinë e saj me lule, jo se ishte i vetmi që e kishte kujtuar, por sepse ishte burri i vetëm në fshat. Dhe ajo e vetmja grua... Ishte ...

Read more

Copyright © 2008-2018 AlbStroka.com

Scroll to top