Përktheu: Lorena Stroka, MA in Specialised Translation Dua të më falësh diçka.- Ç'të duash.- Ç'të dua? Betohesh?- Betohem.- Është e vështirë?- S'prish punë.- Është e shtrenjtë?- S'ka problem.- Është e rrallë?- Aq më mirë.- Është e rrezikshme?- Nuk kam frikë.- Mund të digjesh nëse e kap?- Do të bëhem ujë që të shuaj zjarrin.- Mund të rrëshqasë nga duart e të iki?- Do ta kap përsëri. - Mund të shkojë shumë la ...

Përktheu: Lorena Stroka, MA in Specialised Translation Shkruante letra dashurie dhe i hidhte në rrugë. Pa nënshkrim, pa datë, pa emër marrësi. Përmes të cilave të ftonte të shkoje e ta gjeje, zemra e tij rrihte për ty, për ty hapte sytë në mëngjes, për ty i mbyllte sërish në darkë, për ty i shkruante dhe i flakte në errësirë... E kishte zakon t’i fillonte dhe mbyllte me vargje të tilla: “Merr letër pa shpir ...

Përktheu: Lorena Stroka, MA in Specialised Translation Çdo herë që mbyll sytë e mi, mijëra pika të arta më bien në fytyrë... Shi dielli... Disa çaste të jetës sonë janë kaq të plota, kaq të mbushura me emocione, sa mendon se kënaqësia që ndjen është kaq e vogël sa nuk i jeton mjaftueshëm. Dhe këtë përshtypje ke sa gjatë tyre, po aq edhe më vonë, pasi kanë kaluar. Zakonishte, çaste të tilla janë ato që fsheh ...

Përktheu: Lorena Stroka, MA in Specialised Translation Pra, një herë e një kohë... në një rrugë plot gurë, atëherë kur ende kishte rrugë të tilla, jetonte një gur... Nënë, babë nuk njohu kurrë, dhe as nuk e dinte se kur lindi... Gurët siç e dini, jetojnë kaq shumë vite, sa harrojnë moshën e tyre. Madje, ca prej tyre janë shumë të lashtë, aq sa epoka e gurit, në qoftë se keni dëgjuar ndonjëherë për të... Mir ...

Përktheu: Lorena Stroka, MA in Specialised Translation Ai quhej Dhimitri dhe ajo Gjeorgjia. As ai dhe as ajo nuk ishin të rinj. Ai ishte shtatëdhjetë e pesë vjeç, ndërsa ajo shtatëdhjetë e një. Porsa i kishte mbushur javën e shkuar. Dhe ai ishte i vetmi që kishte shkuar në shtëpinë e saj me lule, jo se ishte i vetmi që e kishte kujtuar, por sepse ishte burri i vetëm në fshat. Dhe ajo e vetmja grua... Ishte ...

Përktheu: Lorena Stroka, MA in Specialised Translation Një herë e një kohë, në një vend të largët që quhej Uranupoli, mbretëronte një perandor i urrejtshëm, Arpatilaosi i Parë.  Ai perandori kishte dymbëdhjetë kurora. Çdo muaj, ndërronte nga një... Kishte gjithashtu një teleskop të artë dhe një pendë korbi... Së pari, do t'ju them se çfarë bënte me pendën e korbit, dhe pastaj se çfarë bënte me teleskopin. M ...

AJO © Lorena Stroka I fliste gjithmonë për atë,dhe ajo e dëgjonte me kujdes,i thoshte sa shumë e donte,e ndjente të tijën pjesë... Ngrohtësisht në sy ajo e vështronteduke i thënë: "Ki shpresë,durimi është arma e të fituarit,nxitimi. këshilluesi më i keq..." Ai vazhdonte t'i rrëfehejdhe ajo ta dëgjonte si përherë,megjithëse kurrë s'i tha të dua,në krahët e tu më merr... Mendonte se ajo që ai dontes'ish ajo v ...

© Lorena Stroka  Fjala "kufizim" - nuk është e keqe, as të pengon të luftosh për çdo mundësi që del në rrugën tënde. Kufizimet janë të domosdoshme për gjithkënd, të ndihmojnë të kuptosh sa mund të përballosh, dhe sesa gjëra je në gjendje të tolerosh. Vetëm kështu do të kesh qetësi shpirtërore dhe ndërgjegje të pastër. E di ku nuk duhen kufizimet? Në dëshira... Të tjerët gjithmonë do mundohen të t'i vënë në ...

Përktheu: Lorena Stroka, MA in Specialised Translation Një herë e një kohë Nata kishte nëntë vajza. Hija ishte më e vogla. Çapkëne, e gjallë, por pakëz dembele. Një ditë, Nata thirri të bijat dhe u caktoi nga një punë serioze. Hija mbeti e fundit... - "Bija ime, mblidh të gjitha yjet e qiellit. Por kujdes, mos lër asnjë yll,  para se të dalë Dielli". I tha këto dhe i dha një trastë të madhe... Kur Koha ndau ...

Përktheu: Lorena Stroka, MA in Specialised Translation Të shkruaj se të dëshiroj, ashtu sikurse të telefonoja dikur nga epshi që ndieja për ty. Jo që të të them e të më thuash njërën apo tjetrën, por që të të prek me tingullin tim, dhe të më prekësh me tëndin, që të rrëshqas në frymën tënde, në të qeshurën tënde, brenda heshtjeve të tua. Thellë në labirintin e receptorit që mbaja në vesh përfytyroja shtrati ...